Εσύ...

Σ' ένα κελί 3χ4, εγώ με 4 άλλους φυλακισμένους.
Προσπαθώ να κρατηθώ από κάπου..., από κάπου να πιαστώ... να σταθώ στα πόδια μου...
Το μόνο που βρίσκω, είναι... το Πρόσωπό Σου... η Μορφή Σου...
Είναι τα Μάτια Σου... Αυτά τα Υπέροχα Φωτεινά Μάτια Σου...
Θέλω να φωνάξω τ' Όνομά Σου και δεν μπορώ...
Θέλω να ουρλιάξω και δεν μπορώ... Πνίγομαι...
Τρεις μέρες και τρεις νύχτες έχω να κοιμηθώ...
Αμείλικτα ερωτήματα κι ενοχές με βασανίζουν...
Όμως πιό πολύ με βασανίζει ότι, δεν ξέρω πότε θα Σε ξαναδώ...
Πότε, θα ξανακούσω τη Φωνή Σου...
Πότε, θα μπορέσω να βρεθώ ξανά Κοντά Σου...
Η επικοινωνία Μαζί Σου αδύνατη... Κοντεύω να τρελαθώ...
Τα βάζω όλα στο περιθώριο κι αυτό που κυριαρχεί,  Είσαι Μόνο ΕΣΥ...
Που Νάσαι τώρα; Τι να Κάνεις; Πως Περνάς; Πόσο με Σκέφτεσαι;
Παντού Είσαι ΕΣΥ... Μπορεί στο κελί να μην μπαίνει καθόλου ήλιος...
Εγώ όμως φωτίζομαι... Η Σκέψη μου, το Μυαλό μου, η Καρδιά μου, η Ψυχή μου, είναι Σε Σένα...
Η Μορφή Σου... το Χαμόγελό Σου... τα Μάτια Σου... Αχ αυτά τα Μάτια Σου...
Αυτά φωτίζουν το σκοτεινό κελί... Αυτά με κρατάνε.... Ακόμα και η αγωνία, που αυτή τη στιγμή, είναι ζωγραφισμένη στο Πρόσωπό Σου, ακόμα κι αυτή μου δίνει δύναμη ν'αντέξω...

Αυτά με κρατάνε... Αυτά με κρατήσανε...

Σε Χρειάζομαι... Σ' Έχω Ανάγκη...

Σε Λατρεύω... Σ' Αγαπώ... Να Προσέχεις...

Ένα χρόνο μετά... κι Εσύ έχεις φύγει...

Στιγμές απόγνωσης...

Σφίγγω τα δόντια 

για ν' αντέξω...

Τα χείλια μου ματώνω

για να μην ουρλιάξω...

Μπήγω τα νύχια στο κορμί

για να μην τρελαθώ..

Σου δωσα το μυαλό μου...

Σου δωσα την καρδιά μου...

Σου δωσα την ψυχή μου...

Δεν έχω τίποτ' άλλο πια...

Πάρε και τη ζωή μου...

Η Θάλασσα της Πειραϊκής...

Οι φωτογραφίες έχουν τραβηχτεί με δύο εβδομάδες διαφορά, στο ίδιο μέρος, αλλά διαφορετική ώρα... και δεν έχουν υποστεί καμία επεξεργασία...
Οι συγκρίσεις για το μεγαλείο και την ομορφιά της φύσης είναι δικές σας...

Πειραϊκή... Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2011

Ώρα 8 και 12' το πρωί...

Ο Ήλιος κάνει παιχνίδια με τα σύννεφα...

Πειραϊκή...Παιχνίδια με τα Σύννεφα...

Πειραϊκή... Παιχνίδια με τον Ήλιο...

Πειραϊκή... Σάββατο 6 Ιανουαρίου 2012

Ώρα 12 και 20 το μεσημέρι...

Μπορεί σήμερα ν' αγιάσαν τα νερά...

Αλλά... Ο Ποσειδώνας έχει θυμώσει πολύ...

Ο Ποσειδώνας έχει θυμώσει...

κι απ' ότι φαίνεται είναι μεγάλος ο θυμός του...

Τ' αφρισμένα κύματα του Σαρωνικού...

σπάνε στα χιλιοτραγουδισμένα βράχια της Πειραϊκής...

Γλυκοχάραμα Στο Σαρωνικό

 Πειραϊκή 7 Νοεμβρίου 2011... 

Ώρα 7 παρά 22΄ το πρωί...

 Ποιό χέρι μπορεί να τα ζωγραφίσει;

Πειραϊκή 7 Νοεμβρίου 2011... 

Ώρα 7 παρά 22΄ το πρωί...

Όλη η Ομορφιά της Φύσης... 

Μέσα στα χρώματα της Αυγής... 

Όπου Μας Πάει - Γιάννης Κότσιρας

 

Όπου Μας Πάει... Και Όπου Βγει...
Φτάνει Νάσαι Μαζί ... Μικρή Μου Νεράϊδα...
Σε Λατρεύω... Χωρίς Εσένα Πια Δεν Ζω...
Μένω Μαζί Σου... Κι ας  χαθώ...

Όπου Μας Πάει - Γιάννης Κότσιρας

Όσες φορές κι αν Σ' Αρνηθώ
τόσες γυρίζω πάλι εδώ...
Έξω από Σένα πια δεν ζω
και μάταια προσπάθησα...
Σ' άλλη τροχιά να μπω...
Μένω Μαζί Σου κι ας  χαθώ!!!

Όπου μας πάει
Φτάνει Νάσαι μαζί,
Ψυχή Μου Εσύ...
Και όπου βγει...
Όπου μας πάει
Έλα δος μου ζωή
Η Αγάπη αυτή
Κλειστή στροφή...

                                                                                                          
Δεν το μπορώ να μη Σε δω
μες στο σκοτάδι θα Σε βρω...
Κι αν κάποια μέρα πληγωθώ
τη μοίρα μου την διάλεξα...

Όπου με πας θαρθώ χνάρια ψυχής θ' ακολουθώ...

 

Όπου μας πάει

Φτάνει Νάσαι μαζί.....

Ψυχή Μου Εσύ...
Και όπου βγει...

Χωρίς  Εσένα  
Τι  Να  Την  Κάνω τη  Ζωή;